Eg var s\u00e5 heldig \u00e5 f\u00e5 v\u00e6re i praksis hos ein herleg gjeng med tredjeklassingar som elska d\u00e5 eg fortalde dei munnlege eventyr. Alle elevane satt musestille d\u00e5 eg fortalde eventyra, til og med dei som normalt har vanskar med \u00e5 f\u00f8lgje med i undervisninga.<\/p>\n
Eventyret \u00d8stenfor sol og vestenfor m\u00e5ne var det andre eventyret eg fortalde dei munnleg. Det f\u00f8rste eventyret var mykje kortare, men n\u00e5 f\u00f8lte eg tida var inne til \u00e5 gje dei et lengre eventyr. Dette gjorde eg for \u00e5 gje meg sj\u00f8lve ein litt st\u00f8rre utfordring og sj\u00e5 om eg klarte \u00e5 hugse alt og i tillegg trollbinde elevane over lengre tid. Det er ei fortejing p\u00e5\u00a09 sider i boka Norske folkeeventyr samlet av Asbj\u00f8rnsen og Moe, 2 bind (1995).<\/p>\n
Eg tok i bruk teknikkar eg har l\u00e6rt av Fridun T\u00f8r\u00e5 Karlsrud for \u00e5 memorere forteljinga. Eg las eventyret for meg sj\u00f8lv to gonger, deretter skreiv eg ned nokre hovedtrekk fr\u00e5 forteljinga.\u00a0S\u00e5 fann eg fem substantiv, fem verb og nokre f\u00f8lelsar knytt til forteljinga. Noko som hjalp meg mykje i memoreringa var at eg oppdaga at talet tre gjekk igjen i forteljinga heile tida. Eg brukte eit par kveldar p\u00e5 dette arbeidet og fortalde eventyret munnleg for mine to gutar p\u00e5 seks og ti \u00e5r kvelden f\u00f8r eg skulle fortelje det for elevane. Det hjalp meg \u00e5 finne ut kva er m\u00e5tte sj\u00e5 p\u00e5 ein siste g\u00e5ng f\u00f8r framf\u00f8ringa.<\/p>\n
Eg skulle fortelje eventyret for 18 elevar og eg var tidleg p\u00e5 plass for \u00e5 gjere i stand plassen vi skulle sitje. For \u00e5 f\u00e5 det mest muleg intimt valde eg \u00e5 la elevane sitje i ei tett gruppe n\u00e6r meg. Framf\u00f8ringa gjekk str\u00e5lande! Eg klarte \u00e5 halde p\u00e5 elevanes merksamheit heile tida. Eg varierte stemmebruk og kroppsspr\u00e5k og hadde augekontakt med dei heile tida. Eg kunne se p\u00e5 blikket og uttrykka at dei var fengsla av eventyret. Det tok over ein halv time \u00e5 framf\u00f8re det, men det var ikkje for lenge for nokon av dei.<\/p>\n
Etter forteljinga snakka vi saman om hovedtrekka i historien og\u00a0skreiv dei opp p\u00e5 tavla. Eg snakka ogs\u00e5 litt om kva eventyret kunne seie oss, nemleg at dersom ein bryt eit l\u00f8fte kan det f\u00e5 alvorlege konsekvensar. D\u00e5 eg spurte om dei hadde lagt merke til eit tal som gjekk igjen i eventyret, s\u00e5 var det mange som ramsa opp alt som skjedde tre gonger. Det var tydeleg at dei hugsa godt.<\/p>\n
Etterarbeidet var at elevane skulle m\u00e5le eit bilete med motiv fr\u00e5 eventyret. Fordi eg hadde valt eit l\u00e5ngt eventyr s\u00e5 hadde dei mykje \u00e5 velge i. Det blei mange fine m\u00e5leriar av b\u00e5de slott, prinsessar, bj\u00f8rnar og troll. Den siste dagen vi var i praksis blei arbeida stilt ut saman med anna arbeid dei hadde gjort i den tida vi var der. Dei var tydeleg stolte av \u00e5 kunne halde si eiga kunstutstilling.<\/p>\n
Her er nokre av kunstverka:<\/p>\n
Dette er heilt sikkert ikkje den siste gongen eg fortel eventyr munnleg!<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Eg var s\u00e5 heldig \u00e5 f\u00e5 v\u00e6re i praksis hos ein herleg gjeng med tredjeklassingar som elska d\u00e5 eg fortalde dei munnlege eventyr. Alle elevane satt musestille d\u00e5 eg fortalde eventyra, til og med dei som normalt har vanskar med … Les videre ![\"\"](\"http:\/\/home.uia.no\/ninat11\/files\/2014\/11\/image1.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n