{"id":74,"date":"2014-09-03T10:25:39","date_gmt":"2014-09-03T09:25:39","guid":{"rendered":"http:\/\/home.uia.no\/susanj07\/?p=74"},"modified":"2014-09-04T18:39:35","modified_gmt":"2014-09-04T17:39:35","slug":"ein-skule-utan-skjonnlitteratur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/home.uia.no\/susanj07\/2014\/09\/03\/ein-skule-utan-skjonnlitteratur\/","title":{"rendered":"Ein skule utan skj\u00f8nnlitteratur"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Eg kan ramse side opp og side ned, nei… skjermbilete opp og skjermbilete ned, om korfor vi treng skj\u00f8nnlitteratur i skulen. Men, for \u00e5 verkeleg fatte kva skj\u00f8nnlitteratur betyr for skulekvardagen, la oss gjere eit tankeeksperiment: korleis ville skulekvardagen fortone seg utan skj\u00f8nnlitteratur?<\/p>\n

«Eg er ferdig, kva skal eg gjere no?», sp\u00f8r vesle Frida. L\u00e6raren sj\u00e5r seg om i klasserommet. Kun ein eller to er ferdige med oppg\u00e5va, og ho har ikkje noko ekstra materiale! Utan ei hyllebok \u00e5 ty til, ber ho Frida teikne noko. Samstundes ser ho hylla hennar flyte over av teikningar, og l\u00e6raren kjenner ei b\u00f8lgje av d\u00e5rleg samvete skylje over ho. «At eg aldri f\u00e5r gitt ungane ei riktig teikneoppg\u00e5ve, med m\u00e5l og meining!» sukkar l\u00e6raren.<\/p>\n

I neste time er det norsk. Elevane skal skrive ei forteljing. L\u00e6raren har fortalt gong p\u00e5 gong at ei forteljing skal ha innleiing, mellomdel med h\u00f8gdepunkt og ei avslutting. Det skal vere ein hovudkarakter, eit problem og ei utvikling. Men ho fattar ikkje kvifor dei berre skriv faktaopplysningar om fuglar, bilar, folk og fe? Ho skulle s\u00e5 gjerne \u00f8nskje at ho kunne vise til noko anna enn faglitteratur for at dei skal forst\u00e5 korleis ei god forteljing skal vere.<\/p>\n

Lise underviser i femte klasse. Og endeleg har alle elevane knekt lesekoden! Det m\u00e5 ha vore noko heilt spesielt med ungane fr\u00e5 tida n\u00e5r ho sj\u00f8lv gjekk p\u00e5 skule. D\u00e5 kunne dei fleste lese allereie etter f\u00f8rste klasse. Merkeleg, tenkjer ho, og set p\u00e5 atter ein film for ungane.<\/p>\n

N\u00e5r skuledagen er over og ho seier farvel, minner ho elevane p\u00e5 leksa til i morgon: «Hugs \u00e5 les i boka Kven-Kva-Kor, 2013<\/em><\/span>!»<\/em>\u00a0Ho h\u00f8yrer st\u00f8nn og sukk spreie seg i rommet. Det er ikkje mange som liker \u00e5 lese, tenkjer ho. Vi f\u00e5r kutte ned p\u00e5 det i neste veke.<\/p><\/blockquote>\n

\"\"<\/a>Ein veit ikkje kva ein har f\u00f8r ein mistar det, er det noko som heiter. Eg h\u00e5par verkeleg eg aldri treng \u00e5 kjenne p\u00e5 korleis det er \u00e5 vere l\u00e6rar utan \u00e5 late elevane mine f\u00e5 flykte inn i ei verd av fantasi og spenning. Kva skal elevane gjere for \u00e5 f\u00e5 til det? Lese ein fagtekst eller spele eit dataspel? Ein kunne kanskje f\u00e5tt ungar som var makelause til \u00e5 diskutere munnleg, for ikkje \u00e5 snakke om deira evne til \u00e5 lese og skape multimodale tekstar. Men evna til fantasi og fabulering, ville vore kraftig understimulert. Sp\u00f8r du meg, er fantasien sj\u00f8lve kronjuvelen i eit barn sitt liv. Det legg grunnlag for skaping, og m\u00e5 takast vare p\u00e5, som den skatten den er.<\/p>\n

Treng du meir motivasjon?<\/p>\n